Sahabat Intim Blog Ini

salam eidulfitri

salam eidulfitri

Monday, August 11, 2014


Allahuakbar ! Alhamdulillah ,Buat pertama kali dalam sejarah, Johor menjadi tuan rumah Muktamar Tahunan PAS kali ini di Johor Bahru. Ia akan bermula pada 16 september 2014, iaitu perasmian Muktamar Dewan Pemuda, Muslimat dan Ulama' yang akan selesai pada 17 september. Disusuli Muktamar penuh bermula 18 september melalui Ucapan Dasar oleh YB Dato' Seri Tuan Guru Hj Abd Hadi Awang, Presiden PAS. Adalah dijangkakan lebih 5 ribu perwakilan dan pemerhati akan berkampung di sekitar Johor Bahru hingga 20 september iaitu hari terakhir muktamar. Muktamar ini dijangka mendapat liputan besar2an kerana bukan sahaja lokasinya di negeri UMNO paling kuat di Malaysia; tetapi isu masa depan Pakatan Rakyat, faktor cuti sekolah dan tarikan dari negara jiran Singapura. Semalam, YB Dato Takiudin, Penolong Setiausaha Agung PAS Pusat telah melancarkan gerakerja persiapan Muktamar disaksikan YB Hj Aminolhuda Hassan dan seluruh JK Panatia Muktamar. Alhamdulillah, persiapan berjalan lancar. Team Jabatan IT Pusat yang diketuai Suhaimi Embong, menghantar ramai wakil semalam bagi mempastikan liputannya kali ini dapat di akses ke seluruh dunia dengan lebih baik. Sama samalah kita berdoa agar Muktamar kali ini dapat dijayakan dengan lancar dan menghasilkan impak besar kepada perjuangan PAS. RAHMAT UNTUK SEMUA dari FB Mazlan Aliman

Wednesday, June 11, 2014


MH 370, Rewards and Whistleblowers by Binoy Kampmark Counterpunch June 09, 2014 The Lure of Conspiracy It has been unendurable for those families who remain none the wiser for what happened to the Malaysian Airlines flight MH 370, which vanished on March 8 with 239 people on board. In such a vacuum of uncertainty, theories form and hypotheses develop. If one of the most extensive aviation searches in history cannot uncover the remains of a vanishing flight, the reasons may lie elsewhere. Well, that is at least what is being proposed by such individuals as Ethan Hunt, whose namesake from Mission Impossible suggests tasks more foolhardy than constructive. For Hunt, the absence of a plane equates to the presence of conspiracy, and that old faith in the malice that is human kind asserts itself. “The mystery is unprecedented in the history of aviation, and we need to work as a collective community with one goal of finding the truth, the plane and the passengers.” There are those of like mind. Former Prime Minister of Malaysia, Mahathir Mohamad, never averse to blending demagoguery with conspiracy when in office, suggested that the CIA, Boeing and the media were bound by a wicked design. “Clearly Boeing and certain agencies have the capacity to take over ‘uninterruptible control’ of commercial airliners of which MH 370 B777 is one.” In a blog post, he expressed puzzlement that, “For some reason the media will not print anything that involves Boeing or the CIA” (Breathecast News, May 26). Instead, Malaysian authorities were being singled out as the inept bogeymen of a badly directed mission. Hunt has suggested tapping into the “crowd”, the huge vortex of prospects and options, to find the missing plane. Arise, the hidden whistleblower, evidently one enticed by the prospect of a $5 million award. “Utilising the immense potential of the crowd we believe we can achieve our primary goal of recovering the flight where others methods have failed in the past.” Hunt proves a touch vague in the event that the “whistleblower” in question proves to be a militant or a hostage taker. It takes all sorts, but behind the venture is a stark faith that survivors will be found, that the nightmare will end in the bright light of revelation. Crowd potential will be harnessed by the crowdfunding webside Indiegogo, and is bound to target those in the aviation industry or military to disgorge valuable information. The problem with that, is its obtuseness. Assumptions abound in the entire enterprise. The entire venture is a pre-emption of what is supposedly self-evident: that there is, in fact, a vast mystery at work, one fed by the illuminati of aviation experts. When it comes to such expertise, they are bound to be as darkened as anybody else. Hunt’s approach tends to be a sharp twist on the theme of crowdsourcing. Accordingly, the path to truth is found by a general mobilisation of scrutiny. Soon after the flight disappeared, armchair enthusiasts gazing at satellite imagery got busy. Digital Globe, a company with expertise in capturing vast amounts of digital imagery, launched a crowdsourcing campaign enabling people to trawl through satellite images. Let the satellite be your weapon of choice in this game of mystery. Such projects are plagued by enthusiasts and keen viewers hoping to get their few cents worth in. By the company’s own assessment, there were 4.7 million “things” spotted soon after the project went live. To say that this spoiled the competition would not be an exaggeration. The search for MH 370 was being buried by vast amounts of inconclusive data and accounts of sightings. In such cases less data, not more, benefits the investigator. The authorities have not endeared themselves either, behaving like ill-informed drunks, stumbling over details and fudging minutiae. Some of this has been occasioned by stock standard fears about sharing military data. Thai authorities were held out as being responsible for obfuscation by refusing to share radar data showing an unidentified object flying toward the Strait of Malacca minutes after the transponder signal of the jet was lost (Irrawaddy, Mar 19). Such conduct is bound to feed conspiracies. Sara Bajc, partner of missing American passenger Philip Wood, is adamant that “there has been a cover-up.” She does admit, however, that it could be a range of things at work – intention, an appalling act that is being concealed, or just good plain incompetence. Faith, however, is a strong motivation. “But we do honestly believe that somewhere there is a person who knows something that will allow us to find the plane and find our loved ones” (The Independent, Jun 8). Sightings, such as those by New Zealander Mike McKay, an oil rig worker who saw “an orange light” in the dark sky the night MH 370 vanished, have tended to disappear no sooner than they are mentioned. McKay had the misfortunate of being sacked by his Japanese employers of the Songa Mercur oil rig, Idemitsu, after his account to both his employer and the Vietnamese authorities was leaked. While he has been fed and discredited in mutual measure in social media outlets, the Sydney Morning Herald found two police sources accepting him as a credible and truthful witness. While taking punts on the emergence of an elusive, yet enlightened whistleblower in this mission is inadvisable, the one scenario rejected by the conspiracy enthusiasts remains that of error and incompetence. Historical traction is often the result of both. If there is a true, systematic cover-up, it would only be relevant to concealing the vicissitudes of human error. And it is the worst kept fact imaginable. Dr. Binoy Kampmark was a Commonwealth Scholar at Selwyn College, Cambridge. He lectures at RMIT University, Melbourne.

Tuesday, May 27, 2014


Allahhuakbar ! Bekas Setiausaha UMNO Bahagian sanggup keluar dari PERKASA bagi memastikan kemenangan Parti DAP dari Pakatan Rakyat dimana anaknya adalah calon terhebat dan amat diterima rakyat.Tahniah kepada Yummy Bte Samat Kerana tidak mahu menjejaskan peluang anaknya Dyana Sofya menang dalam pilihan raya kecil Teluk Intan, Yammy Daud hari ini telah mengistyhiarkan keluar dari Perkasa. Tenguklah betapa buruk Perkasa dan tuannya Ibrahim Ali yang boleh memberikan liabiliti kepada sesiapa sahaja mendekatinya. Umpama binatang najis seperti anjing dan babi akan dijauhi oleh ahlisunaah wal jemaah. (coretan dari MSO)

Tuesday, February 11, 2014


Setakat sembor dan gotong royong bersihkan sampah .Tapi dikatakan nyamuk aedes hanya hidup dalam air bersih! Kenapa Kementerian Kesihatan melalui pakar perbatan dan Saintis tidak berusaha mencari ubat atau anti dot untuk penyakit ini? SHAH ALAM 11 FEB : Dalam usaha meningkatkan kesedaran dan pendidikan terhadap penjagaan kebersihan dan pencegahan demam denggi di kalangan warganya, Majlis Bandaraya Shah Alam (MBSA) kini bergiat aktif menganjurkan program gotong-royong. Timbalan Pengarah Korporat MBSA, Shahrin Ahmad, berkata program berkenaan juga bertujuan bagi mendidik masyarakat untuk berkerjasama dengan pihak berkuasa tempatan (PBT) khususnya dari segi aktiviti pembersihan kawasan kediaman mereka. gotong-royong. Katanya, masyarakat juga secara tidak langsung akan terdidik dengan sikap lebih bertanggungjawab berhubung kebersihan kawasan sekitar kediaman khususnya di kawasan perumahan bertingkat. “Program ini merupakan inisiatif pihak MBSA bagi mewujudkan budaya bersih bagi melahirkan sebuah bandar raya yang indah, nyaman dan sejahtera. “Melalui program gotong royong, penduduk bukan sahaja berpeluang merasai suasana kawasan perumahan yang bersih, malah merapatkan jurang di antara penduduk setempat dengan MBSA,” katanya dalam satu kenyataan. MBSA Antaranya, Shahrin berkata baru-baru ini, MBSA melalui Bahagian Pesuruhjaya Bangunan (COB) dengan kerjasama Badan Pengurusan Bersama Rumah Pangsa Kos Rendah Taman Subang Perdana dan Rumah Pangsa SP3, Seksyen U3, Shah Alam mengadakan program gotong royong bersama-sama penduduk membersihkan kawasan perumahan mereka. “Selain daripada aktiviti pembersihan, turut diadakan ialah pemeriksaan kebersihan gerai makanan serta aktiviti cantasan pokok. “Kita turut menganjurkan pendidikan mencegah dan mendidik masyarakat tentang bahaya demam denggi melalui aktiviti pameran yang disediakan oleh Jabatan Perkhidmatan Bandar, MBSA,” katanya lagi. Turut serta dalam aktiviti gotong royong tersebut adalah Datuk Bandar Shah Alam, Datuk Mohd Jaafar Mohd Atan bersama pengarah-pengarah jabatan MBSA.

Tuesday, February 4, 2014


Bantah TPPA dari seluruh dunia semakin lantang FEB 05, 2014 SM MOHAMED IDRIS Masyarakat sivil dan pertubuhan perdagangan di Malaysia dan seluruh dunia telah menyuarakan bantahan terhadap Perjanjian Perkongsian Trans Pasifik (TPPA) di mana Malaysia sedang berunding dengan 11 negara lain di kawasan Asia Pasifik. Khususnya, beberapa kebimbangan yang disuarakan yang tidak ditangani dengan secukupnya oleh pegawai dan pemimpin kerajaan Malaysia, selain jaminan berulangkali namun belum begitu meyakinkan, bahawa kerajaan tidak akan bersetuju kepada peruntukan yang bertentangan dengan kepentingan negara. Satu artikel dalam Le Monde Diplomatique bertajuk “The corporation invasion: Government by big business goes supranational” bertarikh 2 Disember 2013 oleh Lori Wallach, Pengarah Perdagangan Global Public Citizen, sebuah kumpulan advokasi yang berpengaruh di Amerika Syarikat, perlu diberi perhatian serius. Sementara Wallach menulis mengenai Perkongsian Pelaburan dan Perdagangan Trans Atlantik (TTIP) yang sedang dirundingkan antara Amerika Syarikat dan Kesatuan Eropah, beliau membuat rujukan kepada TPPA, dan banyak daripada perdebatan yang dibuat olehnya dalam artikel itu mengenai TTIP adalah sama dengan kebimbangan yang telah ditimbulkan oleh Public Citizen, Persatuan Pengguna Pulau Pinang (CAP) dan banyak kumpulan lain di dalam dan di luar Malaysia. Contohnya, dalam bidang peraturan sektor kewangan, jelas terdapat kepentingan pihak yang amat berkuasa di belakang desakan semasa untuk menghapuskan semua perlindungan berhubung pelaburan berisiko tinggi dan kawalan ke atas jumlah, keadaan atau asal produk kewangan di pasaran. Keadaan ini muncul lima tahun selepas krisis ekonomi dan kewangan global yang berlaku di Amerika Syarikat melanda negara kita dan menyebabkan kesukaran dan penderitaan beribu rakyat Malaysia. Wallach berpendapat, kepentingan perbankan peribadi sebenarnya mahukan perkataan “peraturan” dikeluarkan daripada kamus. Sama seperti kumpulan pelobi Eropah seperti Persatuan Bank Jerman dan Insurans Eropah yang menekan Wakil Perdagangan Amerika Syarikat (USTR) supaya menentang usaha mengekal atau mengembangkan reformasi Wall Street yang berlaku sejak krisis kewangan 2008, telah diketahui bahawa Amerika Syarikat memberi tekanan ke atas Bank Negara Malaysia dan bank pusat negara lain yang sedang merundingkan TPPA untuk memastikan kebebasan dari belenggu pergerakan modal. Kita mestilah tidak terlepas pandang kepada hakikat bahawa kawalan modal Malaysia amat kritikal untuk mencegah negara dari mengalami kesan buruk krisis kewangan 1997 serta 2008 yang telah membawa negara lain seperti Indonesia dan Thailand melutut. Adalah amat penting bagi kerajaan mengekalkan ruang peraturan dan dasar untuk memastikan kestabilan ekonomi dan kewangan terutama sekali memandangkan ketidakstabilan ekonomi dan kewangan mempunyai kesan limpahan ke atas bidang bukan kewangan dan sosio-ekonomi kehidupan rakyat Malaysia. Adalah tidak dapat dibayangkan kestabilan seperti itu boleh dikekalkan, manakala di satu pihak deregulasi lebih besar aliran masuk modal dan pengaliran keluar berlaku. Tetapi kawalan modal bukanlah satu-satunya perkara yang pelabur swasta ingin musnahkan dalam ekonomi dunia untuk memudahkan pengaliran modal mereka tanpa mengambilkira kepentingan awam dan kebajikan negara di mana mereka beroperasi. Pada hakikatnya, Wallach menunjukkan bagaimana negara-negara dipaksa melalui TTIP dan TTPA untuk memastikan di satu pihak keakuran yang meluas terhadap undang-undang mereka, peraturan dan prosedur pentadbiran terhadap perjanjian antarabangsa ini, sebaliknya perlu bersetuju terhadap peruntukan yang membenarkan tindakan hukuman terhadap negara ini jika syarat perjanjian dicabuli oleh dasar yang dilihat sebagai memberi kesan ke atas keuntungan pelabur asing: “Pihak berkuasa, Persekutuan, Negeri dan Tempatan akan berkewajipan untuk meneliti semula dasar mereka dari atas ke bawah untuk memuaskan kehendak sektor swasta dalam sektor-sektor yang mana mereka masih belum mengawal sepenuhnya. Keselamatan makanan, standard bahan kimia dan toksik, harga ubatan dan penjagaan kesihatan, kebebasan Internet dan privasi pengguna, “perkhidmatan” budaya dan tenaga, paten dan hak cipta, sumber asli, lesen profesional, kemudahan awam, imigresen, pemerolehan kerajaan: tidak ada satu ruang kepentingan awam yang tidak akan tertakluk kepada perdagangan bebas institusi.” Oleh itu, kesihatan, kewangan, alam sekitar dan dasar-dasar kepentingan awam lain yang difikirkan akan menghakis kepentingan pelabur asing boleh menyebabkan kerajaan didakwa di luar bidang kehakiman antarabangsa yang merupakan tribunal timbang tara yang terdiri daripada peguam perniagaan yang tidak bertanggungjawab kepada sebarang elektorat malah berkuasa untuk memutuskan perkara berhubung kepentingan dan undang-undang awam. Wallach menunjukkan bahawa ramai daripada peguam ini bersilih ganti antara berkhidmat sebagai hakim dalam tribunal ini dan membawa kes untuk pelanggan korporat menentang kerajaan. Kelab peguam pelaburan antarabangsa amat kecil: 15 orang daripada mereka mengendalikan 55% daripada semua kes yang diteliti sehingga ke tarikh ini. Tiada mekanisma rayuan bagi keputusan mereka. Syarikat mampu untuk menuntut pampasan daripada negara yang mana kesihatan, kewangan, alam sekitar dan dasar kepentingan awam lain didapati boleh menghakis kepentingan mereka, dan mendakwa kerajaan di hadapan tribunal. Tribunal ini berada di bawah peraturan Bank Dunia dan PBB mempunyai kuasa untuk mengarahkan pembayar cukai membayar pampasan yang besar ke atas peraturan yang dilihat menghakis “jangkaan keuntungan masa depan” dan ‘hak’ lain syarikat. Hak ini secara kebetulan merujuk kepada hak pelabur (tetapi bukan tanggungjawab mereka) yang diinterpretasikan dalam syarat yang meluas oleh tribunal timbang tara yang dirujuk di atas dan jarang memberikan kepentingan kepada orang awam. Seperti yang dikatakan oleh Wallach ia termasuklah: •“Hak” kepada rangka kerja peraturan yang akur kepada “jangkaan” perbadanan: kerajaan mestilah tidak membuat sebarang perubahan kepada dasar peraturan sebaik sahaja pelaburan dibuat; • “Hak” kepada pampasan bagi “ekspropriasi tidak langsung”: kerajaan perlu membayar meskipun dasar peraturan sama yang dikenakan kepada firma asing dan domestik menghilangkan nilai (termasuk nilai masa depan) pelaburan; •Hak pelabur untuk memiliki lebih banyak tanah, sumber, kemudahan dan kilang. Dalam melaksanakan hak ini, pihak syarikat telah melancarkan tindakan undang-undang terhadap, antara banyak kesnya ialah: •peningkatan gaji minimum (di Mesir) •dasar pelepasan anti-toksik (di Peru) •undang-undang anti merokok (di Uruguay dan Australia) •standard paten yang membantu untuk memastikan akses kepada ubatan yang lebih mampu (di Kanada) •peraturan tenaga, termasuk menghapuskan tenaga nuklear (di Jerman). Tidak terdapat had kepada jumlah wang yang tribunal timbang tara boleh mengarahkan kerajaan seperti kerajaan Malaysia supaya membayar kepada syarikat asing jika mereka gagal dalam kes itu. Pada tahun lepas, Ecuador diperintahkan supaya membayar kepada syarikat minyak lebih US$2 bilion. Kerajaan sering memilih untuk menyelesaikan perkara ini di luar mahkamah disebabkan bayaran perundangan dan kos yang tinggi dalam timbang tara antarabangsa – pada purata kira-kira US$8 juta bagi setiap kes. Pada masa ini apabila rakyat terpaksa membayar harga yang tinggi untuk perkhidmatan dan barangan keperluan, bagaimana kerajaan akan membayar berjuta dolar dalam bentuk pampasan hanya kerana bertindak atas kepentingan awam? Berdasarkan kepada perkembangan di atas, tiada satu pun sebenarnya isu yang baharu. Contohnya Perjanjian Pelaburan Pelbagai Hala (Multilateral Agreement on Investment - MAI) yang dirundingkan antara 1995 dan 1997. Malaysia ketika itu di bawah bekas Perdana Menteri Tun Dr Mahathir Mohamad menentang rundingan yang dicadangkan atas beberapa sebab seperti yang tertera di atas terutama sekali syarikat asing diberikan kuasa untuk menyaman kerajaan secara langsung bagi pampasan secara tunai terhadap kehilangan pendapatan disebabkan oleh tindakan kerajaan. Sebagai tambahan kepada arkitektur hak pelabur yang berat sebelah vis-a-vis tanggungjawab negara, Wallach juga menyentuh mengenai agenda pro-pelabur yang telah dibina dalam TTIP yang mencerminkan peruntukan yang dicadangkan bagi TPPA. Kami hanya menyentuh beberapa isu biasa dalam TPPA dan TTIP yang dirujuk oleh Wallach dalam pendapat pengarangnya: Organisma Ubah Suai Genetik (GMO): Firma yang menghasilkan dan menggunakan organisma ubah suai genetik cuba untuk mengharamkan keperluan mengesan dan melabel GMO, mempersoalkan kenapa produk GMO tidak boleh secara automatik diluluskan oleh kerajaan, pengaduan “jurang yang semakin berkembang dan ketara” antara deregulasi peraturan produk bioteknologi baharu di beberapa negara dan kelulusan produk lain dan harapan bagi resolusi “perkembangan tunggakan produk GM yang menunggu kelulusan/pemprosesan”. Privasi digital: Syarikat Internet dan teknologi tinggi cuba untuk memastikan dasar privasi data tidak menghalang aliran data peribadi melintasi sempadan. Malah selepas pendedahan baru-baru ini oleh Agensi Keselamatan Kebangsaan Amerika Syarikat (National Security Agency - NSA) program pengintipan data secara sewenang-wenangnya dan tuntutan kepada syarikat seperti Verizone bagi sejumlah besar data peribadi, syarikat yang sama ini melalui TTIP dan TPPA cuba untuk memastikan peruntukan bagi membolehkan mereka menghadkan peraturan privasi dan keselamatan domestik dan untuk memastikan “ia tidak digunakan sebagai penyamaran halangan kepada perdagangan.” Keselamatan makanan: Industri daging cuba untuk mengeluarkan atau sekurang-kurangnya menukar standard dan peraturan makanan kebangsaan. Misalnya industri daging Amerika Syarikat cuba menggunakan TTIP untuk menarik semula pengharaman EU bagi amalan mencelup daging dalam klorin selepas penyembelihan. Restaurants International (pemilik Kentucky Fried Chicken) telah meminta agar TTIP digunakan untuk menukar standard keselamatan makanan EU supaya penduduk Eropah boleh membeli KFC berklorin. Institut Daging Amerika (American Meat Institute - AMI) membantah bahawa “EU terus mengekalkan pengharaman yang tidak wajar ke atas daging yang dihasilkan dengan teknologi beta-agonist seperti ractopamine hydrochloride.” Sementara itu Majlis Pengeluar Daging Babi Kebangsaan (National Pork Producers Council - NPPC) berkata “Pengeluar daging babi Amerika Syarikat tidak akan menerima sebarang hasil selain penghapusan pengharaman EU ke atas penggunaan ractopamine dalam proses pengeluaran.” Manakala kumpulan korporat terbesar Eropah BusinessEurope menyatakan: “Kunci utama halangan bukan tarif menjejaskan eksport EU ke AS termasuk Akta Pemodenan Keselamatan Makanan AS.” Perkhidmatan awam: TTIP akan membuka kepada persaingan dan kuasa pasaran semua sektor kepentingan awam dan mewajibkan negara yang menandatanganinya menghapuskan semua peraturan penyedia perkhidmatan asing yang beroperasi dalam wilayah mereka. Ini akan mengurangkan hampir kepada ketiadaan ruang bagi dasar dalam kesihatan, tenaga, pendidikan, air, pengangkutan, malah imigresen untuk mengawal kemasukan barangan atau perkhidmatan yang dijual menjejaskan kepada yang lain. Tiada penyokong pro-TPPA menunjukkan sebarang bukti penting akan manfaat perjanjian antarabangsa seperti TTIP dan TPPA dalam bentuk kebajikan sosioekonomi, serta kosnya. Memandangkan sudahpun terdapat tarif rendah ke atas eksport Malaysia ke Amerika Syarikat dan negara lain yang Malaysia mempunyai perjanjian perdagangan bebas, hujah oleh penyokong TPPA bahawa TPPA akan membawa kepada lebih banyak jualan barangan dan perkhidmatan Malaysia adalah tidak bernas dalam fakta FTA masa lalu seperti NAFTA. Wallach menjelaskan ini mungkin disebabkan hampir semua kajian mengenai TTIP (dan TPPA) dibiayai oleh institusi yang menyokong perdagangan bebas atau oleh pertubuhan perniagaan, yang menjadi sebab kenapa mereka tidak menyebut tentang kos sosial atau mangsa secara langsung, yang boleh mencapai beratus juta. Sebagai rumusan, kami tidak percaya keadaan begitu banyak berubah antara pentadbiran Tun Mahathir dan kerajaan semasa sehingga membuat dasar yang berbeza sepenuhnya dasar berhubung perjanjian pelaburan dan perdagangan seperti MAI pada 1990-an dan TPPA pada dekad ini. Pada hakikatnya, Tun Mahathir dan ramai yang lain mengekalkan pendirian bahawa kos TPPA jauh mengatasi manfaat yang disasarkan namun masih tidak jelas. Memandangkan kepada isu yang dikemukakan di atas, kami menggesa kerajaan Malaysia supaya menarik diri dari rundingan TPPA dengan segera. SM Mohamed Idris Presiden Persatuan Pengguna Pulau Pinang